Priester Penne
U bent bezoeker 933448
Eens het Pasen is geweest, zijn er in veel parochies Vormselplechtigheden. Twaalfjarigen die hun doopbeloften vernieuwen en die door de bisschop of zijn vertegenwoordiger de handen worden opgelegd, gezalfd worden en de Heilige Geest ontvangen om als christen sterk te staan.
Op zaterdag 25 april zullen uit onze vier parochies achttien jongeren het Vormsel ontvangen. Een kleine groep, een minderheid maar ze kiezen er toch bewust voor om hun vormsel te doen. Ze zullen hun ja-woord uitspreken en kiezen voor God en het goede, tegen de Kwade. In de handoplegging en de zalving krijgen ze de Heilige Geest en de belofte dat de Heer met hen zal meegaan en hen kracht zal geven om de keuzes te maken die van een leerling van Jezus Christus wordt verwacht.
Er zijn wel eens mensen die zeggen dat die jongeren toch niet bewust die keuze maken en dat het hen te doen is om het feest en de cadeautjes. Ja, cadeautjes en een feest zullen prettige dingen zijn die er zeker ook bij horen: je mag het zeker vieren dat je voor Jezus Christus en de Kerk hebt gekozen en zo een publieke keuze verdient zeker ook een cadeau van peter en meter en de familie. Maar de jongeren die nu gevormd worden, kiezen er toch bewust voor. De meeste van hun klasgenoten doen het niet en toch maken zij als een minderheidsgroepje de keuze voor Jezus en de Kerk. En ze moeten er ook maanden iets voor doen. Onze vormelingen zijn in september met de voorbereiding begonnen: we hadden regelmatig activiteiten en vieringen, catechesebijeenkomsten, ze gingen Sterzingen, ze gingen naar de vormelingen dag en ze gingen kennis maken bij Radio Maria. En ook: in groepjes van twee of drie hebben ze in al die maanden trouw de Missen komen dienen. Ik heb bij hen toch hun enthousiasme daarin gezien. Ze deden het en ze kozen en kiezen bewust terwijl de meeste van hun leeftijdsgenoten het niet doen of misschien een lentefeest houden.
Een pluim dus voor die jongeren die vandaag kiezen om hun Vormsel te doen. Ik vond het mooi verwoord in ”Het verhaal van de Tegenstroom”. De kern van het verhaal is: “Vormsel is niet zomaar meedrijven, maar kiezen om tegen de stroom in te gaan — samen, met Jezus als richting.”
“Er liep een brede rivier door een stad. Het water stroomde snel, en bijna alles dreef gewoon mee: takken, bladeren, zelfs kleine bootjes. Niemand stelde vragen — alles ging in dezelfde richting.
Op een dag stonden er een paar jongeren aan de oever. Ze keken naar de rivier en zagen hoe iedereen gewoon meedreef. “Dat lijkt makkelijk,” zei één van hen. “Je hoeft nergens over na te denken.” Maar een andere zei: “Ja… maar waar kom je dan uit?”
Net op dat moment zagen ze, aan de overkant, een licht. Niet fel, maar warm. Alsof iemand hen riep. “Dat is waar wij willen zijn,” zei één van hen stil. “Bij Hem.” Maar om daar te komen, moesten ze iets doen wat bijna niemand deed: ze moesten tegen de stroom in zwemmen. Het water duwde hen terug. Soms lachten mensen hen uit: “Waarom zo moeilijk doen? Kom gewoon mee met ons!” Soms werden ze moe en twijfelden ze. “Is het dit wel waard?” Maar telkens opnieuw keken ze naar het licht aan de overkant. En ze bleven gaan. Niet alleen — want ze hielpen elkaar. Als iemand dreigde los te laten, trok een ander hem weer vooruit. En stap voor stap kwamen ze dichter bij het licht. Toen ze eindelijk aankwamen, ontdekten ze: ze waren niet alleen. Daar stonden nog anderen — mensen die ook gekozen hadden. En in het midden stond Hij, die hen al die tijd had geroepen. Hij glimlachte en zei: “Ik heb jullie gezien. Elke stap. Elke keuze. Jullie zijn niet zomaar meegegaan — jullie hebben gekozen voor Mij.”
Gods Zegen, uw priester en pastoor A. Penne.
www.priesterpenne.be
Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.