Priester Penne
U bent bezoeker 1069485
Gedachten bij de aankomende zonsverduistering…
Volgende woensdag, 12 augustus, is het zover. Heel Vlaanderen kijkt omhoog. Niet omdat er een nieuwe BV over de daken vliegt, maar omdat we een indrukwekkende gedeeltelijke zonsverduistering mogen beleven. De winkels doen gouden zaken met eclipsbrilletjes, op veel plaatsen zijn ze al uitverkocht. Het lijkt wel alsof die dingen sneller uitverkocht raken dan koffiekoeken op zondagochtend…
Tussen 19.18 uur en 21.05 uur schuift de maan voor maar liefst 90 procent van de zon. Een prachtig schouwspel dat heel wat mensen naar buiten zal lokken. Hopelijk werkt ook het Belgische weer een beetje mee...
Zo'n zonsverduistering doet onvermijdelijk denken aan een andere duisternis, die we kennen uit het Evangelie. Toen onze Heer Jezus Christus aan het kruis hing, werd het midden op de dag donker. De evangelist Lucas schrijft: "Rond het zesde uur viel er duisternis over heel het land, tot het negende uur toe." (Lucas 23,44-45). Het leek alsof het licht voorgoed verdwenen was. Maar dat was niet het einde van het verhaal. Op Paasmorgen brak het ware Licht door. Christus verrees uit de dood en overwon voorgoed de duisternis.
Ook in ons eigen leven kan het soms plots donker worden. Ziekte, verdriet, zorgen, eenzaamheid of teleurstellingen kunnen als een maan voor onze zon schuiven. We denken dan misschien dat het licht verdwenen is. Maar dat is een vergissing. Net zoals de zon tijdens een eclips gewoon blijft schijnen, blijft ook Gods liefde aanwezig, zelfs wanneer wij haar even niet meer zien.
Daarom mogen wij als christenen niet alleen omhoog kijken naar de hemel, maar vooral opzien naar de Heer. Hij zegt immers: "Ik ben het licht der wereld; wie Mij volgt, zal niet in de duisternis wandelen, maar het licht van het leven bezitten." (Johannes 8,12). Dat is een belofte die geen enkele wolk en geen enkele eclips kan verduisteren.
En dan zijn er natuurlijk nog die beroemde eclipsbrillen. Zonder zo'n bril naar de zon kijken? Geen goed idee. Je ogen zullen je dat niet in dank afnemen. Voor de zon hebben we dus een speciale bril nodig. Maar voor Christus gelukkig niet. Integendeel: Hij verblindt ons niet, Hij opent juist onze ogen. Hij verwarmt niet alleen ons gezicht, maar ook ons hart.
Dus zet woensdag gerust die eclipsbril op. Bewonder vol verwondering het schouwspel aan de hemel. Maar vergeet tegelijk niet om ook even je hart naar boven te richten. Want de zon kan even achter de maan verdwijnen, maar het Licht van Christus gaat nooit uit. Dat blijft schijnen, vandaag, morgen en tot in eeuwigheid.
En zeg nu zelf: een eclips duurt nog geen twee uur... maar Gods liefde kent gelukkig geen einduur.
Gods Zegen, uw priester en Pastoor A. Penne
www.priesterpenne.be
Wilt u het Woord van de Pastoor voortaan in uw mailbox ontvangen? Klik hier.